راستش لیلیان ۲ ماهه از ایران برگشته. و من بعد ۲ ماه پست جدید مینویسم.

لی لی خانم رفتن Grade 1 و خوب از همه چی راضیه. بعضی وقتها میگه که میس فرانسیس یکم سخت گیره اما همین که از مدرسه میرسه خونه یک ربع .بیست دقیقه ای خودش میشه میس فرانسیس و کلاس راه میندازه... تو اون لحظه هیچ کس حق نداره بره تو اتاق و مزاحم کلاس خانم بشه.  به همه درس میده. آواز میخونه . یکی رو میفرسته کورنر. به یکی جایزه میده..   و ... تا نهار.

دلش برای مامانی مهین تنگه. که ظهر ها واسه نهار ۲۰ ساعت نازشو بکشه... منو مامان فرینش و خودش  با هم ظهر ها نهار میخوریم... بعد میرسیم به خوان دوم.. که لیلیان جان بیا و یه لطفی بکن ۱۰ دقیقه بخواب...

اینروزا لهجه ی شیرینی پیدا کرده.. خیلی با مزه فارسی صحبت میکنه.. کاملا درست و بی نقص اما با یه لهجه ی جالب. تا قبل از اینکه فرانسه یاد بگیره این جوری نبود. اما الان فرق کرده.

اصلا یادم نمیاد به من گفته باشه خاله. اما این روزها یک خاله خاله ای راه انداخته . یکم هم میکشه  و میگه خالـــــــــه.

با هم شعر های فرانسه رو زیاد تو خونه میخونیم. خیلی دوست داره. برا خودمونم خوبه. چند کلمه ای یاد گرفتیم .

هر کی از سفر میاد و میره واسه قند عسل خانم کلی چیز میز میاره.. اما لیلیان هیچ وقت از هدیه و سوپرایز سیر نمیشه. از همین حالا هم داره برنامشو واسه کادوهای تولدش به تک تکمون میگه...

ایران بهش خیلی خوش گذشت. با یه آّهنگ عربی که حفظش کرده تو هر مهمونی ای کلی قر داده..

عربی رقصیدنش واقعا دیدن داره. بچمون حرفه ای میرقصه 

از ایران تا میتونست کتاب و سی دی و لپ لپ و .. اینا واسه خودش آورد. و تا همین حالا سرگرمه.

خیلی جالب جمع و تفریق  میکنه.  بعضی وقتها انگشتهای تپلش تو هم قفل میشه و دوباره از اول میشمره...

هر کی اذیتش کنه سریع کف دست بابایی میذاره و بابایی هم با کمر بند طرف رو تهدید میکنه. تهدیداش خیلی باحاله ..  لیلیان  هم قانع میشه.

یه کلمه های قلبه سلمبه ای میگه بعضی وقتها که آدم دلش میخواد بچلونتش...

از بابایی یاد گرفته بگه.. هییییییی ددم یانده (ترکی) و ....

از همون کوچولوییاش هم این دو تا کلمه ی  ( بنویس ) (ننویس) رو میگفت  (بویس  - نویس) دایی علی هم عاشق اینه که یه کاری کنه تا لیلیان این دو تا کلمه رو هی تکرار کنه.

درصد وروجکی و شیطنت بسیار زیاد بالا رفته. بعضی وقتها مثل موشک از این ور به اون ور خونه میدوه.

چند وقت پیش بود کلکسیون پاک کنی که من بچه بودم جمع کرده بودم و دید و ازم خواست که اونا رو بدم بهش.

هر کاری کردم دیدم پاک کن هام داغون میشن. خیلی با احساس گفتم نه عزیزم اینا رو نمیتونم بدم.

که ....  مصیبتی کشیدیم. اما کوتاه نیومدیم.

حالا خودش هر روز یه پاک کن میخره و مثلا داره جمع میکنه. اونم فقط پاک کن.

کوچول خانم یه ۴ - ۵ روزیه سرما خورده و مدرسه نمیره تا خوب خوب بشه. و خدایی نکرده با این وضعیت خطر ناکی که اینجا هست (آنفولانزا ) خطرناکه ییاد سراغمون....

لیلیان عکس و فیلم زیاد گرفته تو این مدت آمادشون کردم حتما میذارم اینجا. دنبال یک وقت واسه آپلودشون میگردم

مرسی از همه شما.

نوشته شده توسط me & my aunt در Thu 29 Oct 2009 |